Zee(land)


– Citaat

Een onpersoonlijke God, dat is goed. Een subjectieve God van schoonheid, waarheid en goedheid nog beter.
Een vormloze levenskracht die ons toestroomt, een grote krachtbron waar wij uit kunnen putten, dat zou het allermooiste zijn.

Maar God zelf, levend, die aan de andere kant van het koord trekt, die misschien met oneindige spoed dichterbij komt, de jager, de koning, de echtgenoot, dat is iets heel anders.

Als kinderen inbrekertje spelen, kan er een moment komen waarop ze plotseling fluisteren: ‘Was dat een voetstap op de gang?’
Voor mensen wier godsdienst daarin bestaat dat ze ‘zoekend’ zijn, kan het ogenblik komen dat ze terugdeinzen: ‘Stel je voor dat we Hem werkelijk vonden. Maar zo bedoelden we het niet. Erger nog, stel je voor dat Hij ons vond.’

Stel je voor: God te behagen, werkelijk deel uit te maken van Zijn geluk, bemind te worden door God.

Het ogenblik waarop Hij zich niet alleen over ons ontfermt, maar plezier in ons heeft, zoals een kunstenaar zich verblijdt over zijn werk of een vader over zijn zoon – het lijkt onmogelijk, een ‘gewicht van heerlijkheid’ dat onze gedachten nauwelijks kunnen verdragen.

Maar zo is het.

C.S. Lewis

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s